De laatste twee gaten worden gesloten

In 1931 begon men al met het uitbaggeren van een nieuwe vaargeul onder de kust, die later het kanaal tussen hetr oude land en de nieuwe polder zou vormen De eerste aanbesteding voor een deel van de aanleg van de Noordoostpolder vond plaats op 29 april 1936. De werkzaamheden begonnen op Urk waar in de maand mei van dat jaar een vloot van sleepbootjes, logge bakken en baggermolens de haven binnenliep. Kort daarna gebeurde hetzelfde in Lemmer. In de jaren 1938 en 1939 konden de mensen in Vollenhove de werkzaamheden niet alleen aan de horizon maar ook van dichtbij bekijken. Het ontworpen Vollenhoverkanaal van De Voorst naar Blokzijl werd uitgediept: tegelijkertijd werd de kade opgeworpen die mettertijd de scheiding tussen de nieuwe polder en dit kanaal zou vormen.

Een aantal vissers zag nog kans om wat te verdienen ofschoon de afstand naar een deel van de visgronden door de dijk die Urk met Lemmer verbond, eigenlijk te groot geworden was. In het jaar 1940, waarin de havens van Vollenhove uitgediept en verbeterd werden en in de buitenhaven een los- en laadwal werd aangelegd, zouden zij de genadeslag krijgen. Ten zuiden en zuidwesten van Schokland werd met de dijkaanleg goede vorderingen gemaakt, evenals met het dijkvak van Ramspol naar Kadoelen.

Bij het baggeren van de vaargeul tussen oude land en de dijk van de Noordoostpolder werden enorme keien gevonden Enkele vissers waren druk bezig met het leegvissen van het gebied van de toekomstige Noordoostpolder. In de buurt van Vollenhove was er op 't laatst nog maar één opening overgebleven om in en uit te varen. Dit "vissersgaatje" was slechts negentig meter breed en lag in de kade bij het gemaal van de Voorst. Vóór het invallen van de winter moest ook dit gat gedicht zijn en het randkanaal met de keersluis bij Kadoelen in gebruik genomen kunnen worden. Dit randkanaal was niet alleen nodig voor de scheepvaart op Vollenhove en Blokzijl maar diende tevens om het grondwater van het oude land op peil te kunnen houden en voor de afvoer van het door het stoomgemaal A. F, Stroink uitgeslagen water.

Het vissersgaatje werd op 29 november 1940 gesloten, het allerlaatste gat ten zuidwesten van Schokland op 13 december daaropvolgend. Enkele vissers konden nog op het nippertje naar buiten komen.