Op 10 januari 1723 was Vollenhove in rep en roer. Als een lopend vuurtje ging het nieuws dat Willem Bernars in herberg De Zwaan zijn zwager Dirk Annaeus ten Broeke had vermoord. Willem Bernars was geen kwaaie, maar wel een driftkop en het was algemeen bekend dat hij zijn zwager niet kon luchten of zien.
Op zaterdagavond 9 januari zaten de bijna 37-jarige oud-burgemeester van Steenwijk Dirk Annaeus ten
Broeke, de 28-jarige vaandrig der schutterij
- en tevens gildemeester van het
St. Antoniegilde
- Willem Bernars en de procureur Simon ter Maeth in de gelagkamer van herberg De Zwaan bij elkaar. Misschien was de warmte en een overvloedig drankgebruik er de oorzaak van dat Willem Bernars een heftige woordenwisseling kreeg met zijn zwager.
Het duurde niet lang of beide kemphanen stonden met getrokken degens tegenover elkaar.
Om te voorkomen dat de zwagers elkaar in de haren zouden vliegen, ging Simon tussen hen
in zitten. Liesbet Smit, de vrouw van de herbergier, werd uit bed gehaald om Willems moeder te
roepen. Ze had haar beloofd meteen te zullen waarschuwen als Willem en Dirk ruzie zouden maken. Mevrouw Bernars had zo'n ruzie
voorzien: haar zoon Willem had die avond het huis in zeer gespannen toestand verlaten. Toen mevrouw Bernars zich in de gelagkamer begaf was de rust enigszins weergekeerd. Maar de bom barstte toen Dirk opstond, zijn schoonmoeder bij de hand nam en haar aansprak als mamma. Opnieuw ontstond een woordenwisseling.
De herbergier wenste geen getuige te zijn van deze familieruzie en begaf zich naar de voorkamer. Willem volgde hem. Toen Dirk aanstalten maakte om ook naar de voorkamer te gaan, werd hij door Willem tegengehouden. De herbergier scheidde beide partijen door de deur van het portaal tussen de gelagkamer en de voorkamer te sluiten. Terwijl hij de deur dicht deed, haalde Willem onverwachts met zijn degen uit naar zijn zwager en verwondde deze dodelijk. Stellingwerf, de jonge chirurgijn werd er nog wel bijgehaald, maar hij kon niets meer doen.
Met hulp van de meid en de herbergierster lukte Willem te ontsnappen. Samen met buurman Egbert Jans vluchtte hij, niet alleen uit de stad maar zelfs uit de provincie. Hoewel het uiteindelijke vonnis niet bekend is, mag worden aangenomen dat hij bij verstek tot verbanning werd veroordeeld.
Een artikel uit de serie Bloedspoor, in de Zwolsche Courant / de Stentor, september 2003, van Girbe Buist.