Dag 4 - di 30 september - Swakopmund - 383 km

Sea Breeze Guesthouse

's Morgens gingen we eerst weer naar Sossuvlei. Dat ligt in het Namib-Naukluft Nationale Park, dus mochten we eerst (weer) een kaartje kopen bij de gate. We reden snel over de asfaltweg naar de verte, waar de rode duinen lonkten. Na een kleine 80 kilometer stopte het asfalt, en reden we in de lage gearing door het mulle zand, nog een kilometer of 6 verder. Daar was een grote parkeerplaats, we waren niet de enigen. De temperatuur was nog goed, zo'n 20 graden. Prima om het duin te beklimmen over de graad, met aan beide kanten een droog zoutmeer. Vrijwel geen begroeiing te ontdekken, de boom bij de parkeerplaats stond er vrij eenzaam.

Bovenop was het een prachtig uitzicht, tot in de verte niets dan rood zand maar wel in allerlei golvende vormen, en dan met de ochtendzon er op. Dit mochten we dus niet missen.

Beneden aangekomen reden en gleden we met de auto weer door het mulle zand terug tot we het asfalt bereikten. Nog ruim een uur tot de gate, en toen over de C14, door de Kuiseb Canyon, naar de kust. Zie ook boek blz. 234-235.

Het was een lange en saaie reis, met de (nu droge) canyon als aardige onderbreking. De laatste tientallen kilometers waaide er een enorme zandstorm, je kon soms de (gravel)weg niet meer zien. Ook vanaf Walvisbaai langs de kust - het was er nog behoorlijk druk - stormde het nog behoorlijk. geen strand weer! In Swakopmund volgden we getrouw de gekregen routeaanwijzingen, reden langs het strand naar het pension. Bij het uitstappen kregen we het direct koud, het was zo'n 15 graden. We werden hartelijk welkom geheten, kregen koffie en bespraken waar we die avond eten zouden- ze hadden menu's van alle restaurants in de stad paraat, en belden voor onze reservering.

Na het uitpakken en internetten - dat ging prima vanaf de kamer - gingen we naar de stad, eten bij Erich's. Op de auto werd 'gepast' door een local, voor een paar stuivers. Dat blijkt de gewoonte in de steden, de mensen hebben elk hun eigen 'oppaswijk'. Het eten was prima, het weizenbier ook.

Sea Breeze Guesthouse

48 Turmalin Street, Swakopmund

tel. +264 64 463 348

2238'33.07"Z  1431`43.99 O

Bennie, Charlot en Huibre zijn de eigenaren. Men spreekt Afrikaans. Sinds 1999 ligt het in Vineta, noordelijk deel van Swakopmund, 10 minuten rijden vanaf het centrum. De oceaan ligt op een paar minuten lopen. Faciliteiten: we konden er de was laten doen, je kon veilig parkeren, er was prima internet en Wi-Fi.

Swakopmund is een badplaats en heeft 36.000 inwoners, zie boek 227-230.

Ook de volgende dag, dag 5 - wo 1 oktober - waren we in Swakopmund en overnachtten we in Sea Breeze Guesthouse. 's Morgens gingen we de stad verkennen en souveniers kopen, en ook in de supermarkt weer spullen kopen voor de lunch onderweg. Hier konden we aan de boulevard lunchen, een prima hamburger - maar niet bij de vuurtoren, dat restaurant zat helaas dicht. We liepen nog langs het strand en over de pier die zich een heel eind in zee uitstrekt. Op een marktje stonden een aantal families uit Damaraland met o.a. houtsnijwerk, we kochten er een beeldje van een nijlpaard en een gelukshangertje (benen bolletje met onze namen er in gekrast).

's Middags gingen we naar Walvisbaai om vogels te kijken. We zagen veel flamingo's aan het water. De weg naar de kust, slingerend door de zoutpannen van een enorme zoutfabriek, werd steeds smaller en ruller dus keerden we om. Tussen de flamingo's bleek nu een vijftal pelikanen te staan die we op foto en film vastlegden. 's Avonds aten we bij het plaatselijke bierhuis, eten in Duitse stijl.

terug naar startpagina - volgende - naar programma