Dag 3 - maandag 29 september - Sesriem

campsite Desert Homestead - 120 km

Na een goed ontbijt vertrokken we van Gecko Camp. We vervolgden de weg tot we aan een hoofdweg kwamen, daar gingen we links en kwamen in het kleine dorp Solitaire: een tankstation met winkeltje, een wereldberoemde bakkerij (met eetgelegenheid) en enkele lodges. Ik trakteerde op appelgebak vanwege mijn verjaardag. Het bleek dat de lokale vogeltjes precies wisten wie er voldoende had: ze kwamen met hordes de restjes van het bordje pikken. Buiten keken we nog even naar de stokstaartjes, en de overblijfselen van oude auto's bij de lodge.

Het was nog vroeg, en we besloten toch maar eerst naar Sesriem te rijden en daar de kloof te bekijken. Onderweg kwamen we langs de weg het eerste wild tegen, een oryx. Helaas bleek de kloof nu ook achter het hek van het nationale park te liggen, dus kostte dat 23 euro entree. We hadden de tijd echt wel nodig, het is de moeite waard om een eind door de droge bedding te lopen en van onderaf de rotsformaties te zien. Vervolgens gingen we toch een eind de Sossusvlei in, in de hoop nog te kunnen kijken bij Duin 45. Maar het bleek te ver, en bij de eerste grote duin langs de weg keerden we terug - anders zou het park dicht zijn (kennelijk doet men er van alles aan om de mensen in het park zelf te laten overnachten, ook 's morgens gaat het park vrij laat open zodat je, als je van buiten komt, nooit de beroemde zonsopgang kunt bekijken aan het einde). We zagen wat struisvogels, en ťťn verstopte zebra.

Het Namib-Naukluft National Park is een nationaal park en omvat een deel van de Namibwoestijn en het Naukluftgebergte. Het is het grootste wildpark in Afrika en het op drie na grootste in de wereld. Het meest bekende gebied van het park is de Sossusvlei (samen met de Dodevlei), dat een van de belangrijkste toeristische attracties van NamibiŽ is.
Een verrassende verzameling van wezens overleeft in de hyperdroge regio, waaronder slangen, gekko's, ongewone insecten, hyena's, gemsbokken en jakhalzen. Vocht komt vooral het gebied in in de vorm van mist vanaf de Atlantische Oceaan dan dat er als regen valt, met gemiddeld 106 millimeter neerslag per jaar geconcentreerd in de maanden februari en april.

De winden die de mist brengen zijn ook verantwoordelijk voor de torenhoge zandduinen van het park, waarvan de gebrand oranje kleur een teken is van hun leeftijd. De oranje kleur is in de tijd ontwikkeld doordat ijzer in het zand geoxideerd is, net als roestig metaal; hoe ouder de duin, hoe helderder de kleur.
Deze duinen zijn de hoogste in de wereld en stijgen op sommige plaatsen op tot meer dan 300 meter boven de woestijnvlakte. De duinen lopen taps af in de nabijheid van de kust, en de lagunes, moerassen en wadden gelegen langs de kust trekken honderdduizenden vogels.

'Namib' betekent open ruimte en de Namibwoestijn gaf zijn naam aan NamibiŽ - "het land van de open ruimte". Het park heeft een aantal ongewone wilde dieren en wordt gekenmerkt door hoge, geÔsoleerde inselbergen en kopjes (een Afrikaanse term voor rotspartijen), opgebouwd uit dramatisch bloedrood graniet, rijk aan veldspaat en zandsteen.

Desert Homestead Lodge

Tel. 264 (0) 61 24 6788
24į38'22.92"Z 15į57'45.72"O

Beoordelingen TripAdvisor - Desert Homestead | Namibia

Witte huisjes, rietgedekt. Desert Homestead ligt 32km ten zuidwesten van de plaats Sesriem. Het brede uitzicht op de savanne wordt omlijst door de Nubib, Tsaris en Naukluft bergen. In het westen reikt het zicht tot aan de verre duinen van de Namib woestijn. Het landschap is prachtig. Er zijn 20 rustieke en stijlvolle huisjes met badkamer en veranda. In het hoofdgebouw is een restaurant met prima keuken, gekookt wordt met ingrediŽnten uit eigen tuin.

De ontvangst was hartelijk. Onze bagage werd van de auto over de paden naar de huisjes gezeuld (toch een paar honderd meter). We moesten direct een keuze voor het eten maken, maar er was nog voldoende tijd om uit te pakken, de elektronica aan de laders te leggen (er is inmiddels elektriciteit in de huisjes) en wat te drinken op de veranda van het hoofdgebouw. We maakten een praatje met andere Nederlandse gasten, die klaagden over hun kleine huurauto (lastig op die gravelwegen!).

Bij de receptie was prima draadloos internet, we konden nog even skypen op de tablet. Het eten was prima, het duurde wel wat lang tot alles uitgeserveerd was. Bij het toetje kregen we een muzikale verrassing van het personeel, in uniform met gezongen en gedanst.

We vertrokken de volgende ochtend op tijd, om zo vroeg mogelijk in Sossusvlei te zijn (het park ging pas om 7 uur open!).

terug naar startpagina - volgende - naar programma